یادداشت های مصطفی مهرآیین

بومی گرایی بیمار و مافیای سیاسی- اقتصادی در استان بوشهرمصطفی مهرآیین 1) دیگر نمی شود ساکت نشست و چیزی نگفت. ما به اصطلاح روشنفکران به دلایل متعدد از ورود به مسائل عینی و واقعی که مردم با آن ها درگیر هستند پرهیز می کنیم: یا ارزش اندیشه ها و پرداختن به اندیشه های متفکران بزرگ را مهم تر از پرداختن به مسائل روزمره جامعه می دانیم، یا از ترس دهان به دهان شدن با آدم های بی اخلاق موجود در جامعه نگران آبر...

جنبش غذای نذری یا شورش تاسوعا و عاشورا علیه زندگیمصطفی مهرآیین 1) دکتر عباس کاظمی، فرهنگ پژوه برجسته کشور، با بازنشر یکی از مقالاتش که عنوان «جنبش غذای نذری» را بر خود دارد هم سعی کرده است دوباره توجه خوانندگان آثار خود را به این مقاله معطوف کند و هم آرزو کرده است کاش جامعه بتواند غذای نذری را تبدیل به فرصتی برای کمک به ایتام و نیازمندان کند.او می نویسد:« در حالی که سایت نذری یاب مقوم چیزی به عنو...

مساله نه اقتصاد بلکه سیاست است مصطفی مهرآیین 1) در وضعیت فعلی در جامعه ما مساله اصلی نه اقتصاد و نه هیچ چیز دیگر، بلکه تنها و تنها «سیاست» است. اصولاً، در جامعه ما اندیشیدن به هر پدیده ای چیزی جز روبرو شدن با مساله «سیاست» و هجوم امر سیاسی نیست. به هر چه بیندیشید، نگاه سیاست را به سوی خود برگردانیده...

عشق، زندگی خانوادگی و روانکاوی مصطفی مهرآیین 1) یکی از زیباترین تعابیر از عشق، تعبیری است که مبتنی بر فرم اجرای روانکاوی استوار می باشد. در روانکاوی فردی که مبتنی بر ارزیابی ذهنی اش خود را بیمار می داند و در پی آن است که دیگری به او بگوید در درون او چه می گذرد رو به سوی شخص روانکاو می کند تا پاس...

1) یکی از بنیادی ترین اندیشه های گی دبور در کتاب جامعه نمایش اینست که نظام قدرت برای تداوم بخشیدن به خود و حفظ سلطه خود بر جامعه می کوشد افراد را از فرآیند زندگی یا همان تجربه زیسته یا موقعیت های بی واسطه زندگی جدا کند. این را به بهترین شکل می توان در جدا کردن کارگر از فعالیت تولیدی اش مشاهده کرد. چرا نظام قدرت این رویه یا فرآیند یا تکنولوژی اداره و مدیریت و کنترل جامعه را می پسندد؟ پاسخ از نگاه دبور این است که زندگی و تجربه زیسته منبع قدرت است، منبع فعالیت و عمل است، منبع ممکنات(نه مجازها و اجازه داده شده ها) است، منبع روابط انسانی است، منبع تضادها است،...